4/3/15

Carousel ..


Περιμένοντας...

Είτε είναι τρένο, είτε είναι ο επόμενος σταθμός, είτε το επόμενο όνειρο, είτε τη συνέχεια του ίδιου, είτε μια ανάσα πιο δυνατή, είτε ένα βήμα παράλληλο, είτε η συνέχεια στο ίδιο μονοπάτι, είτε μια βόλτα σε ένα σταυροδρόμι διαφορετικό.

Και όταν βρεθείς στο σταυροδρόμι αυτό ποιά κατεύθυνση αποφασίζεις να πάρεις;
Αυτή που το φώς είναι άπλετο και η διαδρομή σχεδόν προδιαγραμμένη; Η μήπως την άλλη που το φώς είναι λιγοστό , ο δρόμος ανηφορικός και αμέσως μετά ξεπροβάλλει μια κατηφόρα σαν γκρεμός έτοιμος να σε παρασύρει;

Το καρουζέλ της ζωής ποτέ δεν σταματά να γυρνά και εσύ ανήμπορος να κατέβεις, περιμένεις.
Πάντα περιμένεις. Τι;
Να σταματήσει για να κάνεις το επόμενο βήμα, ή μήπως να βρείς τρόπο να αποδράσεις από αυτό;

Βρίσκεσαι εκεί πάντα, προσπαθώντας και περιμένοντας τον εαυτό σου να αποφασίσει το επόμενό σου βήμα, η το βήμα που θα πρέπει να κάνεις περιμένοντας κάποιοι άλλοι να αποφασίσουν για εσένα;

Και εσύ συνεχίζεις να βρίσκεσαι εκεί, ακίνητος, ανέκφραστος, περιμένοντας.
Απόφαση σημαντική, στιγμιαία που θα επηρεάσει το μετά από λίγο, το αύριο, το για πάντα.

Εικόνες, σκέψεις, όνειρα, ανησυχίες και θέλω  στροβιλίζουν την ύπαρξή σου,
Σε ταλαντεύουν, σε σηκώνουν στα ουράνια και με την πρώτη βροχή σε λιώνουν κάνοντας σε λάσπη.

Μα καταφέρνεις και πάλι σηκωθείς, να κοιτάξεις ψηλά, να αγγίξεις το όνειρο και να προχωρήσεις μπροστά.
Τα κατάφερες, για ακόμη μια φορά τα κατάφερες. Αυτό έχει σημασία.

Τραπουλόχαρτα που καίνε την παλάμη σου, επιζητώντας το μοίρασμα.
Χα ! Ποιό μοίρασμα αλήθεια; Πως να καταφέρεις να μοιράσεις την ίδια την ζωή;
Κι αν δεν σου βγαίνει το μοίρασμα;
Αν υπάρχει ένας άσσος που λειτουργεί ταυτόχρονα ως μπαλαντέρ; Τότε τί κάνεις;


Περιμένοντας.... πάντα κάτι..



΄'Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο,
και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει΄'