20/2/15

Νόκ άουτ ή σάχ μάτ ;

Πάει αρκετός καιρός από την τελευταία μου ανάρτηση. 
Ένας χρόνος και κάτι... 
Νόμιζα πως δεν θα επιστρέψω ξανά.
Τελικά χρειαζόμουν μάλλον να μείνω λίγο μακριά από το βασίλειο των σκέψεων.

Και πάλι εδώ... ύστερα από καιρό..
Μου έλειψε. Μου λείψατε..

Εδώ και μήνες , ψάχνω λέξεις , φράσεις , να ταξιδέψουν συγκεκριμένες εικόνες.
Δυσκολεύομαι να βρώ . Δυσκολεύομαι να τις αποτυπώσω με αυτόν τον τρόπο.
Δεν ξέρω τι φταίει . Μπορεί τίποτα , μπορεί και πολλά ...

Mιά διαφορετική χρονιά φέτος, διαφορετική η αλλαγή της,  διαφορετική κι εγώ..

Πέρασα όμορφα , γεύτηκα γεύσεις καινούριες, γνώρισα δύσκολους ανθρώπους, άκουσα ήχους πρωτόγνωρους, άκουσα ιστορίες περίεργες, είδα εικόνες καινές που ξόρκισαν τα παλιά.

Νιώθω κάθε μέρα ολοένα πως αλλάζω. Μα πάντα ίδια μένω. Κι όμως αλλάζω.

Ξυπνάω με την ελπίδα , κοιμάμαι με πίστη στα όνειρά μου.

Έμαθα αυτό το διάστημα πως σημασία δεν έχει τι νομίζεις ή τι νομίζουν ότι είσαι,  αλλά τί κάνεις για αυτό που είσαι! 
Δεν είναι πάντα εύκολο να παλεύεις με τον εαυτό σου. Είναι όμως δυσκολότερο να παραδίνεσαι σε αυτόν. 

Κατάλαβα καλύτερα από κάθε φορά πως ένα κεφάλαιο ζωής κλείνει. Πως όλα τα βιβλία έχουν τελευταία σελίδα. 
Ο φόβος που προσπαθώ να νικήσω. Ο εχθρός που νομίζω ότι έχω. Η κρύα τελευταία σελίδα.

Πρέπει να την αγαπήσω. Θέλω να την αγαπήσω. Θα την αγαπήσω..
Γιατί και η τελευταία μου σελίδα μου ανήκει. Από εμένα θα γραφτεί. Εγώ θα την επιλέξω.

Μου ανήκει. Δεν της ανήκω.

Χαμένη στα μονοπάτια του έξω κόσμου , συνειδητοποίησα πως τελικά ζούμε παράλληλες ζωές. 

Αυτές ψάχνουμε και αυτές μας ψάχνουν. 
Ζούμε με τα παράλληλα Εγώ μας. 
Γνωρίζουμε τα παράλληλα Εγώ μας.

Μας βασανίζουν και τα βασανίζουμε.

Βιώνουμε το παράλληλο. Βιώνουμε και το τεμνόμενο. 

Αυτό θέλω. Αυτό κυνηγάω.

Αυτό θα ζήσω ! 

;)



                                                WELCOME  BACK